oculis ad caedem unum quemque nostrum. Nos autem fortes viri satis facere rei publicae
videmur, si istius furorem ac tela vitemus. Ad mortem te, Catilina, duci iussu
consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem, quam tu in nos omnes iam diu
machinaris. 3. An vero vir amplissimus, P. Scipio, pontifex maximus, Ti. Gracchum
15 mediocriter labefactantem statum rei publicae privatus interfēcit; Catilinam orbem
terrae caede atque incendiis vastare cupientem nos consules perferemus? Nam illa
nimis antiqua praeterĕo, quod C. Servilius Ahāla Sp. Maelium novis rebus studentem
manu sua occīdit. Fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus, ut viri fortes acrioribus
suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem coercērent. Habemus
20 senatus consultum in te, Catilina, vehĕmens et grave, non deest rei publicae
consilium neque auctoritas huius ordinis; nos, nos, dico aperte, consules desŭmus.