T9 Clodio, homo perdĭtus ac furiosus

  • tratto da Pro Milone 87-89 [LATINO/ITALIANO]

Dopo aver attaccato Clodio presentandolo come un mostro desideroso solo di potere e di strage, Cicerone cerca di dimostrare un'ultima volta che Milone, con l'atto compiuto il 18 gennaio del 52 a.C. (l'uccisione di Clodio), ha liberato lo Stato da un pericolo.

Traduzione: P. Fedeli

87. Dura (me dius Fidius) mihi iam Fortuna populi Romani et crudelis videbatur,
quae tot annos illum in hanc rem publicam insultare pateretur. Polluerat stupro
sanctissimas religiones, senatus gravissima decreta perfregerat, pecunia se a iudicibus
palam redemerat, vexarat in tribunatu senatum, omnium ordinum consensu
5 pro salute rei publicae gesta resciderat, me patria expulerat, bona diripuerat, domum
incenderat, liberos, coniugem meam vexarat, Cn. Pompeio nefarium bellum
indixerat, magistratuum privatorumque caedis effecerat, domum incenderat,
vastarat Etruriam, multos sedibus ac fortunis eiecerat. Instabat, urgebat. Capĕre
eius amentiam civitas, Italia, provinciae, regna non poterant. Incidebantur iam domi